Rozdział 16. Inny Jezus, inna ewangelia

Słowa Pawła kończące poprzedni rozdział nie są wyjątkiem w listach apostolskich. Biblijny kościół od samego początku zgodnie z zapowiedzią Jezusa był prześladowany, indoktrynowany, inwigilowany i infiltrowany. Cel był zawsze jeden - wprowadzić konia trojańskiego i zniszczyć niebezpieczną sektę chrześcijańską. Dlatego prawdziwe chrześcijaństwo od dnia swojego istnienia jest lekceważone, sponiewierane, prześladowane i często zabijane.

11.3 Obawiam się jednak, ażeby, jak wąż chytrością swoją zwiódł Ewę, tak i myśli wasze nie zostały skażone i nie odwróciły się od szczerego oddania się Chrystusowi.
11.4 Bo gdy przychodzi ktoś i zwiastuje innego Jezusa, którego myśmy nie zwiastowali, lub gdy przyjmujecie innego ducha, którego nie otrzymaliście, lub inną ewangelię, której nie przyjęliście, znosicie to z łatwością. (2 List do Koryntian 11:3-4)

Pismo Święte w liście Pawła ukazuje jedno z największych duchowych zagrożeń, a są nimi: inny Jezus, inna ewangelia, inny duch. Nie zamierzam w jakiejś teologicznej mądrości wyjaśniać tego, co Paweł mógł mieć na myśli ale wyrażę to wprost, że chodzi o religijny demoniczny okultyzm wewnątrz chrześcijaństwa. I to nie jest kwestia generowania obrazów czy filmów przez AI, choć oczywiście od 2022 roku jest to powszechny kanał okultystyczny. Tutaj jest mowa o specjalnie przygotowanych działaniach niszczących chrześcijaństwo od czasów pierwszego biblijnego kościoła. Wydaje mi się, że Słowa Pawła są wystarczająco proste i zrozumiałe, że istnienie innego Jezusa, innej ewangelii i innego ducha nie doprowadzi człowieka do Bożego Królestwa. Wiara w innego Jezusa, inną ewangelię i innego ducha to droga do potępienia. To nie ateizm niszczy chrześcijaństwo, ale chrześcijaństwo, które nim nie jest. W tym miejscu chciałbym wyjaśnić bardzo istotną kwestię. Nie stoję na stanowisku, że tylko w ewangelikalizmie ludzie mogą zostać powołani do zbawienia, a w innych formach chrześcijaństwa już nie. Ogromne duchowe problemy występują w większym lub mniejszym stopniu w całym chrześcijaństwie. Skala tych problemów ukazuje fakt, jak ogromna jest duchowa wojna o prawdę. Zanim biblijny kościół oficjalnie rozpoczął swoją misję od czasów zesłania Ducha Świętego, o których czytamy w Dziejach Apostolskich, Jezus zapowiedział, że powstaną religijni ludzie czyniący bezprawie:

21 Nie każdy, kto do Mnie mówi: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios; lecz tylko ten, kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie.
7.22 W owym dniu wielu mi powie: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w Imieniu Twoim i w Imieniu Twoim nie wypędzaliśmy demonów, i w Imieniu Twoim nie czyniliśmy wielu cudów?
7.23 A wtedy im powiem: Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode Mnie wy, którzy czynicie bezprawie. (Ewangelia Mateusza 7:21-23)

Czy trzeba tu cokolwiek wyjaśniać? Wielu z tych którzy powoływali się na Jezusa i w Jego Imieniu prowadzili działalność religijną, w rzeczywistości czynili bezprawie ponieważ nie narodzili się na nowo i tak naprawdę nie należeli do Niego. Mimo wszystko pewnego dnia bardzo będą chcieli dostać się do Królestwa Niebios, lecz zostaną odrzuceni. Dzisiejszy świat został po brzegi zalany fałszywymi naukami, praktykami, obrazami i tradycjami, które nie pochodzą z Pisma Świętego. Przy wykładzie Pisma może istnieć potrzeba skorzystania z biblijnej hermeneutyki lub po prostu posługiwanie się duchową mądrością i dojrzałością. Nie można dowolnie interpretować Biblii bez jej całego kontekstu, historycznego umocowania czy bardziej szczegółowego znaczenia słów hebrajskich i greckich. Nie staram się też w niniejszej publikacji kreować na biblijnego eksperta, lecz chcę przede wszystkim ukazać moją wiarę w takiej formie, w jakiej może to uczynić każdy człowiek pragnący poznać naukę Jezusa w Nowym Testamencie. Tu nie obowiązuje zasada ludzkiej mądrości, lecz Duch Święty przemawia i przekonuje każdego człowieka o grzechu, sprawiedliwości i sądzie.

A On, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu i o sprawiedliwości, i o sądzie; (Ewangelia Jana 16:8)