Rozdział 19. Czy przyjmiesz dar zbawienia?
Tytuł tego rozdziału to nie retoryczne pytanie, lecz oczekiwanie na dobrą decyzję. Niniejsza publikacja nie jest idealnym biblijnym nauczaniem, lecz szczerym, serdecznym ukazaniem mojej osobistej wiary i pielgrzymki do Bożego Królestwa. Dlatego jeszcze raz przytoczę werset, który szczególnie towarzyszy mi w tej wędrówce od trzydziestu pięciu lat.
Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze Mnie. (Ewangelia Jana 14:6)
Człowiek, aby mógł być zbawiony i żyć w Bożym Królestwie, musi narodzić się na nowo, tak jak zostało to opisane w rozdziale 11 w rozmowie Jezusa z Nikodemem. Twoje serce musi zapragnąć przyjść do Jezusa i przy Nim pozostać. Biblijna Marta wiedziała, że Jezus jest Mesjaszem, ale Jezus objawił jej i wybranym ludziom, że jest życiem, wzbudzając jej brata z martwych. Słowa Zbawiciela nie pozostawiają złudzeń i niedomówień w kwestii życia i śmierci. Jezus wzbudził Łazarza z martwych nie tylko dlatego, że był Jego przyjacielem, ale aby inni zobaczyli Bożą moc i prawdę objawioną w Bożym Synu.
11.17 Przyszedł tedy Jezus i znalazł go już od czterech dni w grobie.
11.18 A Betania była blisko Jerozolimy, około piętnastu stadiów.
11.19 I przyszło wielu Żydów do Marty i Marii, aby je pocieszyć po stracie brata.
11.20 Gdy więc Marta usłyszała, że Jezus idzie, wybiegła na jego spotkanie; ale Maria siedziała w domu.
11.21 Rzekła więc Marta do Jezusa: Panie! Gdybyś tu był, nie byłby umarł brat mój.
11.22 Ale i teraz wiem, że o cokolwiek byś prosił Boga, da ci to Bóg.
11.23 Rzekł jej Jezus: Zmartwychwstanie brat twój.
11.24 Odpowiedziała mu Marta: Wiem, że zmartwychwstanie przy zmartwychwstaniu w dniu ostatecznym.
11.25 Rzekł jej Jezus: Jam jest zmartwychwstanie i żywot; kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie.
11.26 A kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Czy wierzysz w to? (Ewangelia Jana 11:17-26)
Zrozum, że Bóg Cię kocha, pragnie przebaczyć grzechy i przemienić całe życie. Czy Twoje serce jest gotowe przyjąć Jego dar?
Jeśli tak, to zwróć się do Boga w modlitwie. Odpuść wszystkie przewinienia, którymi ludzie Cię skrzywdzili. Możesz modlić się własnymi słowami lub też niżej podanymi słowami, jeśli są one rzeczywiście Twoim pragnieniem. W tej modlitwie ważna jest szczerość serca.
„Panie Jezu, wiem, że w moim życiu jest wiele grzechów i że potrzebuję Twojego przebaczenia. Wiem też, że Ty umarłeś za mnie na krzyżu. Odwracam się teraz od moich grzechów i błagam Cię o przebaczenie, przebaczając również tym ludziom, którzy mnie skrzywdzili. Ufam Ci jako mojemu Zbawicielowi i pragnę odtąd podążać za Tobą jako za moim Panem i Zbawicielem. Dziękuję Ci za Twoją łaskę i zbawienie. Amen!”
Jeśli modlitwa była szczera, to Bóg w pełni akceptuje wyznanie Twojej wiary. Czy coś się zmieniło? Tak, zmieniło się absolutnie wszystko w duchowej rzeczywistości. Bóg działa nieustannie i Twoje nowe życie zacznie kiełkować i wzrastać w różny, dostrzegalny i namacalny sposób. Zacznij pielęgnować swoją wiarę z innymi wierzącymi i zabiegaj o duchowy pokarm dla swojej duszy poprzez czytanie Pisma Świętego. Dobrym początkiem może być czytanie Ewangelii Jana w drugiej części tej publikacji.
Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz. (List do Rzymian 10:9)
Początek | << Rozdział 18 | Rozdział 20 >>